ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡೀ ತ್ರಿಶತೀ — ಪರಿಚಯ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆ

ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡೀ ತ್ರಿಶತೀ ಮಹರ್ಷಿ-ಕವಿ ಕಾವ್ಯಕಂಠ ವಾಸಿಷ್ಠ ಶ್ರೀ ಗಣಪತಿ ಮುನಿಗಳು ರಚಿಸಿದ ಗಂಭೀರವಾದ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮೂರು ನೂರು ಸಂಸ್ಕೃತ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತೋತ್ರಗ್ರಂಥವಾಗಿದೆ. ಈ ಕೃತಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ತಬಕಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಗೊಂಡಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ತಬಕದಲ್ಲೂ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಶ್ಲೋಕಗಳಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ತಬಕವೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ವೈದಿಕ ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಮೂಲಕ ಮುನಿಗಳು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ, ಭಕ್ತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೈವಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಪರಮ ಉಗ್ರ, ತೇಜೋಮಯ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಪರಿವರ್ತನಕಾರಿಣಿಯಾದ ದಿವ್ಯಮಾತೆಯನ್ನು ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀ ಗಣಪತಿ ಮುನಿಗಳು 1931ರ ಮಾರ್ಚ್–ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳುಗಳ ನಡುವೆ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕುಲುವೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡೀ ತ್ರಿಶತೀಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಋಗ್ವೇದ ಭಾಷ್ಯ ರಚನೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಭಗವಾನ್ ಇಂದ್ರರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಕೃತಿಯಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದ ಇಂದ್ರ ಸಹಸ್ರದ ರಚನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಳವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ವೈದಿಕ ದರ್ಶನ, ಮಂತ್ರ, ತಪಸ್ಸು, ಇಂದ್ರೋಪಾಸನೆ ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯ ಆರಾಧನೆ—ಇವೆಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಈ ತ್ರಿಶತೀ ಅವತರಿಸಿತು.

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಬಲವಾದ ಶಬ್ದಶಕ್ತಿ. ಅಂದರೆ ಅದರ ಧ್ವನಿ, ಛಂದಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪದರಚನೆಯೊಳಗೆ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿ. ಇದರ ಮಹತ್ವ ಕೇವಲ ಕಾವ್ಯಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ತತ್ತ್ವಗಾಂಭೀರ್ಯ, ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡಿರುವ ರಹಸ್ಯಾರ್ಥಗಳು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳೂ ಸ್ತುತಿಗಳೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ವರೂಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃತಿಕರ್ತೃನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇದಕ್ಕೆ ಅಸಾಧಾರಣ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೀಡಿವೆ. ಶ್ರೀ ಗಣಪತಿ ಮುನಿಗಳು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡೀ ಸಿದ್ಧಿಯ ಜೀವಂತ ಹಾಗೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಶಿರಸ್ಸಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಕೇಂದ್ರವು ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಯೋಗಘಟನೆಯಾದ ಕಪಾಲಭೇದನದ ಮೂಲಕ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ನೇರವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಕುರಿತು ಅವರು ನೀಡಿದ ವರ್ಣನೆಗಳು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಬಂದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಂದಲೋ ಉದ್ಭವಿಸಿದವುಗಳಲ್ಲ; ಅವು ನೇರ ಯೋಗಾನುಭವದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು.

ಈ ತ್ರಿಶತೀಯ ಸಮಗ್ರ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡಿಯನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಇಂದ್ರರ ಸಾರ್ವಭೌಮಶಕ್ತಿಯಾದ ಇಂದ್ರಾಣೀದೇವಿಯ ಪರಮರೂಪವಾಗಿ ದರ್ಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆಕೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುವ ಮಿಂಚಿನ ಶಕ್ತಿ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿ, ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ, ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ವಾಕಿನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಮನುಷ್ಯದೇಹದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಕುಂಡಲಿನೀಶಕ್ತಿ. ಆಕೆ ಶಚೀ, ಪಾರ್ವತೀ, ದುರ್ಗಾ, ಕಾಳೀ, ಸರಸ್ವತೀ, ಯೋಗಮಾಯಾ, ಛಿನ್ನಮಸ್ತಾ ಮತ್ತು ರೇಣುಕಾ ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಏಕೈಕ ಸನಾತನ ಜಗನ್ಮಾತೆ.

ಆರಂಭದ ಸ್ತಬಕಗಳಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳು ಆಕೆಯನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ತೇಜೋಮಯ ಮಿಂಚಿನ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಕುಂಡಲಿನೀಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆಯ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಮುಖಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸುವ ಸೌಂದರ್ಯಮಯಿ, ಮೋಹನಕಾರಿಣಿ, ಕರುಣಾಮಯಿಯಾದ ಶಚೀದೇವಿ; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಶತ್ರುಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಭಯಂಕರ, ವೀರ ಮತ್ತು ಅಪ್ರತಿಹತ ಚಂಡೀದೇವಿ. ಆಕೆ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಶಕ್ತಿಯೂ, ಸೌಮ್ಯತೆಯೂ ಉಗ್ರತೆಯೂ, ಭೋಗವೂ ಯೋಗವೂ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತ ಪರಿಪೂರ್ಣ ದಿವ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

ಮುಂದೆ ಸ್ತೋತ್ರವು ಅಂತರ್ಮುಖವಾಗಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಶರೀರದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಸಂಚಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕೆಯ ಕಿರಣಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಬಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಬಂಧಿಸಿರುವ ಗ್ರಂಥಿಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತವೆ. ತನ್ನದೇ ದೇಹವು ಅಸೀಮ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯ ಅವತರಣ, ಪ್ರವಾಹ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯವನ್ನು ಸಹಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಂತವಾದ ದೈವಕಾರ್ಯಸಾಧನವಾಗಲೆಂದು ಮುನಿಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಸ್ತಬಕಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಛಿನ್ನಮಸ್ತಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ತಾನು ತನ್ನದೇ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಛೇದಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಮಾತೃರೂಪವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಛಿನ್ನವಾದ ಶಿರಸ್ಸು ಮಾನಸಿಕ ಮಿತಿಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರೆ, ಹರಿದುಬರುವ ರಕ್ತಧಾರೆಗಳು ವಿಮುಕ್ತಗೊಂಡ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆಕೆಯೊಡನೆ ಪ್ರಕಾಶ, ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಶಕ್ತಿಯ ಜಾಗೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವರ್ಣಿನೀ ಮತ್ತು ಡಾಕಿನೀ ಶಕ್ತಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ರೇಣುಕಾದೇವಿಯ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಮುನಿಗಳು ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಉಗ್ರದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯು ರೇಣುಕಾದೇವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೂಪವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು ಎಂದು ಅವರು ದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥಾವಸ್ತುವಿನೊಳಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ, ದೈವಾವೇಶ, ಅಹಂಕಾರನಾಶ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವೀರತ್ವ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮುಂತಾದ ಗಂಭೀರ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಅದರಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನ್ಯಾಯ, ಹೀನಾಚಾರಗಳು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗಿರುವ ತಪ್ಪು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಣಚಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಭೇದಭಾವಗಳು ದೂರವಾಗಲೆಂದು ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇತರ ಸ್ತಬಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಮಾನ್—ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರ—ಇವರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸುಲಭಕ್ಕಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದರೂ, ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವಿಭಾಜ್ಯರು. ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಶಕ್ತಿ, ಧರ್ಮಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀತತ್ತ್ವ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಪರಮಸತ್ಯದ ವಿಭಿನ್ನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಮಸ್ತ ದೈವರೂಪಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕೂಡ ದೇವಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಿವನ ತ್ರಿಶೂಲ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರಾಯುಧ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಕೆಯ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಅಂಶಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು. ದೇವತೆಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಆಕೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ. ಲೋಕಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೂ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು ಆಕೆಯ ಶಕ್ತಿಯೇ. ಅಸುರ, ಶತ್ರು ಹಾಗೂ ವಿಘ್ನಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದೂ ಆಕೆಯೇ.

ಕೃತಿಯ ನಂತರದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಮಂತ್ರರಹಸ್ಯಗಳು, ಧ್ಯಾನಪದ್ದತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡೀ ಮತ್ತು ರೇಣುಕಾದೇವಿಯ ದಿವ್ಯರೂಪಗಳ ವರ್ಣನೆಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಮುನಿಗಳು ವಿವಿಧ ಅಕ್ಷರಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ದೈವಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಧ್ಯಾನವಿಧಾನಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕಾಗ್ರಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಿಯ ರೂಪವನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಆಕೆಯ ಪರಮತತ್ತ್ವವನ್ನಾಗಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡುವಾಗ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಬಾಹ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲವೆಂದು ಅವರು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಿಯ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆಕೆಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಎರಡನೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನು ಎಲ್ಲಾ ಬಾಹ್ಯವಿಷಯಗಳಿಂದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಶುದ್ಧಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪವಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಂತರ್ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ನಿಜವಾದ ಶರಣಾಗತಿ ಅಚಲವಾದ ಅಂತರ್‌ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿಜವಾದ ಯೋಗನಿಷ್ಠೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗಿ ಅರಳುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ಸ್ತಬಕವು ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಸಮಗ್ರ ತತ್ತ್ವದರ್ಶನವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಪೂರ್ವವಾಗಿದ್ದ ಶುದ್ಧಚೈತನ್ಯ, ಆಕಾಶವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಅನಂತಶಕ್ತಿ, ಜೀವಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಕುಂಡಲಿನೀ, ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶ, ಮಾನವಲೋಕದ ಅಗ್ನಿ, ಎಲ್ಲ ಚಿಂತನೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ನೇತ್ರಶಕ್ತಿ. ಆಕೆ ಭೌತಿಕ ಕೈಗಳಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಭೌತಿಕ ಕಣ್ಣುಗಳಿಲ್ಲದೆ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಮಹಾತ್ಮರ ಮನಸ್ಸು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡವರ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪರಮಶಕ್ತಿ.

ಶ್ರೀ ಗಣಪತಿ ಮುನಿಗಳು ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ವೈದಿಕ ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಛಂದಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಶಬ್ದಶುದ್ಧಿ, ಲಯ, ಮಂತ್ರಸಮಾನವಾದ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಋಷಿದೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲಕ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಗೆ ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತ್ರಿಶತೀ ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯರಸಾಸ್ವಾದನೆಗಾಗಿ ಓದುವ ಕಾವ್ಯಸ್ತೋತ್ರವಲ್ಲ. ಇದು ಮಂತ್ರ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಶಕ್ತಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಏಕೀಕೃತವಾಗಿರುವ ದಿವ್ಯರೂಪ.

ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಅತ್ಯುನ್ನತವಾಗಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಧಕನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವೂ ಆಗಿವೆ. ಮುನಿಗಳು ಅಂತಃಶುದ್ಧಿ, ಮೋಹನಿವೃತ್ತಿ, ಕಾಮ, ಭಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದ ಮೇಲೆ ಜಯ, ಧೈರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಬಲದ ವೃದ್ಧಿ, ಕುಂಡಲಿನೀ ಜಾಗೃತಿ, ಯೋಗಸಿದ್ಧಿ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ರಕ್ಷಣೆ, ದೈವಕಾರ್ಯಸಾಫಲ್ಯ, ಶತ್ರುಶಕ್ತಿಗಳ ನಾಶ, ದುಃಖನಿವಾರಣೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ವೀರ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡೀ ತ್ರಿಶತೀಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆ, ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆ. ಎಲ್ಲಾ ವಿಘ್ನಗಳು ಹಾಗೂ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ದೂರವಾಗಲು, ಶತ್ರುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕೂಲಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯ ಸಾಧಿಸಲು, ಆರೋಗ್ಯ, ರಕ್ಷಣೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲು ಇದನ್ನು ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡಬಹುದು. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಇದು ಸಾಧಕನನ್ನು ಅಂತಃಶುದ್ಧಿ, ಶರಣಾಗತಿ, ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯ ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ತನ್ನೊಳಗೇ ವಿರಾಜಿಸುವ ಪರಮಜಗನ್ಮಾತೆಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಚಂಡ ಚಂಡಿಯನ್ನು ಅಚಂಚಲ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂಬುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಶ್ರೀ ಗಣಪತಿ ಮುನಿಗಳು ಸ್ವತಃ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆ ಶಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯ ಅಕ್ಷಯ ಮೂಲ. ಉಗ್ರರೂಪಿಣಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅನಂತಕರುಣಾಮಯಿಯಾದ ಆ ದಿವ್ಯಮಾತೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಭಕ್ತನನ್ನು ವಿಜಯ, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯತ್ತ ನಡೆಸುತ್ತಾಳೆ.