గురుగీతమ్
Telugu

Guru Dattatreya - The Embodiment of Supreme Guru Sakti
గురు గీతమ్ – పరిచయం
కావ్యకంఠ వాసిష్ఠ శ్రీ గణపతి ముని రచించిన ‘గురు గీతమ్’ ఒక గంభీరమైన స్తోత్రం. ఇందులో బాహ్యంగా దర్శనమిచ్చే ఆధ్యాత్మిక గురువును, హృదయంలో ప్రకాశించే బ్రహ్మతేజస్సుగానే దర్శించారు. అవ్యక్తం వ్యక్తమవడానికి మూలముగా, విశ్వాన్ని ధరించి నిలబెట్టే శక్తిగా, చివరికి సమస్తం లయమయ్యే పరమతత్త్వంగా గురువు ఈ స్తోత్రంలో వెల్లడించబడ్డారు.
ప్రారంభ శ్లోకాలు గురువును సృష్టి యొక్క ఆధారముగా ప్రతిపాదిస్తాయి. అసంఖ్యాకమైన లోకాలు, సంపూర్ణ బ్రహ్మాండం ఆ నిస్తులమైన పరమసత్యంపైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి. సూర్యాది గ్రహాల ప్రకాశం, బ్రహ్మాది దేవతల శక్తి, దైవశక్తులన్నిటి వెనుకనున్న బలం—ఇవన్నీ ఒకే పరమమూలం నుండి ఉద్భవించినవిగా చెప్పబడ్డాయి. అందువల్ల గురువు కేవలం మానవ రూపానికి పరిమితుడు కాడు; సమస్తాన్ని ప్రకాశింపజేసే, సమస్తాన్ని ధరించే బ్రహ్మస్వరూపుడిగా దర్శించబడ్డారు.
తరువాత ఈ గీతం అంతర్ముఖమవుతుంది. ఈ పరమతత్త్వాన్ని ధ్యానించడం ద్వారా సాధకులు స్వాత్మానందంలో మునిగిపోతారు. అందులో స్థిరంగా నిలిచిపోవడమే ముక్తి. పవిత్రమైన వేదఛందస్సులు, వేదమంత్రాలు కూడా తమ నిజమైన అర్థాన్ని ఆ పరమసత్యంలోనే పొందుతాయి. ప్రణవముగా ప్రసిద్ధమైన ఈ బ్రహ్మతత్త్వం, తనకు ప్రియమైన గురువైన రమణుని రూపంలో తన హృదయంలో నిరంతరం ప్రకాశించాలని శ్రీ గణపతి ముని ప్రార్థిస్తున్నారు.
ఈ స్తోత్రం హృదయ కమలంలో నివసించే దివ్యశక్తిని వర్ణిస్తుంది. ఆ శక్తి శిరస్సులోని సహస్రారకమలం వైపు ఉదించి, తరువాత ఇంద్రియశక్తిగా ప్రవహిస్తుంది. అది బహిర్ముఖమైనప్పుడు దేహాభిమానభ్రాంతిని కలిగిస్తుంది; తిరిగి అంతర్ముఖమైనప్పుడు స్వాత్మైక్యానుభవాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. అందువల్ల గురువు అనేకత్వం వైపు ప్రవహించే చైతన్యాన్ని తిరిగి ఆత్మసాక్షాత్కారం వైపు మళ్లించే ఆంతర్య శక్తిగా ఇక్కడ దర్శించబడ్డారు.
తరువాతి శ్లోకాలలో గురువు స్వయంజ్యోతిరూపుడై, హృదయపద్మంలో భగవాన్ రమణునిగా ప్రకాశిస్తున్నాడని స్తుతించబడింది. రమణుని ఈ దీపం నుండి వెలువడిన కాంతి గణపతి ముని అనుచరులలో వ్యాపించి, వాక్కు అనే గోడలపై గీతరూపమైన సుందర చిత్రవిలాసాన్ని అలంకరిస్తుంది. ఈ కవిసూచన ద్వారా గురుకృప శిష్యుల హృదయాలలో, వాక్కులో కవిత్వంగా, మంత్రంగా, జ్ఞానంగా, సజీవ ప్రేరణగా వికసిస్తుందని అర్థమవుతుంది.
ఈ గీతం చివరికి గురువును రూపరహితుడు, ఆధారరహితుడు, ఆకాశసదృశుడు, పరిపూర్ణుడు, నిశ్శబ్దస్వరూపుడు, శబ్దాతీతుడు అనే పరమదృష్టిలో నిలబెడుతుంది. శాస్త్రశ్రవణం పరోక్షజ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తే, గురుసాంగత్యం యొక్క విశేషశక్తి అపరోక్షానుభూతికి కారణమవుతుంది. ఈ విధంగా గురు గీతమ్ బ్రహ్మతత్త్వంపై ఒక తాత్త్విక స్తోత్రంగానూ, ఆ పరమ గురుతత్త్వానికి సజీవ అవతారంగా శ్రీ గణపతి ముని అనుభవించిన భగవాన్ శ్రీ రమణ మహర్షుల పట్ల సమర్పించిన అంతరంగ భక్తినివేదనగానూ నిలుస్తుంది. ఈ గీతం కేవలం భగవాన్ రామణులకే చెందదు, సమస్త గురుశక్తికి నిదర్శనమని గుర్తించాలి. ప్రతీ శిష్యుడు గానం చేయదగ మహిమాన్విత గీతం, ఈ గురు గీతం.
ఈ ప్రయత్నం ద్వారా మీకు ప్రేరణ, అంతర్దృష్టి లేదా ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనం కలిగినట్లయితే, కావ్యకంఠ శ్రీ గణపతి ముని అమూల్య రచనల సంరక్షణ, ప్రచురణ, అనువాదం మరియు ప్రచారానికి సహకరించవలసిందిగా వినమ్రంగా ప్రార్థిస్తున్నాము. ఆయన ప్రకాశమయమైన వేదజ్ఞానం ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న నిజమైన సాధకులకు నిరంతరం ప్రేరణనిచ్చి, ప్రయోజనం చేకూర్చాలని మా ఆకాంక్ష.
॥ కావ్యకణ్ఠ వాసిష్ఠ శ్రీగణపతిముని విరచితమ్ గురుగీతమ్ ॥
అవ్యక్తాద్యత ఏతద్వ్యక్తం జాతమశేషమ్ ।
యద్ధత్తే తదజస్రమ్ యత్రాన్తే లయమేతి ॥ ౧ ॥
ఆధారే ఖలు యస్మిన్ గోలానాం సహ లక్షైః ।
బ్రహ్మా ణ్డం ప్రతితిష్ఠత్యేతన్నిస్తులసత్త్వే ॥ ౨ ॥
సూర్యాదిగ్రహభాసాం యన్మూలం ఘనతేజః ।
యద్బ్రహ్మాదిసురాణాం శక్త్యై శక్తిరుతాహో ॥ ౩ ॥
జ్ఞాత్వా తత్త్వమసఙ్గా భాసా యస్య రమన్తే ।
యజ్జాలేన సమస్తే ద్వైతేక్షాల్పమతీనామ్ ॥ ౪ ॥
యద్ధ్యానేన భవన్తి స్వాత్మానన్దనిమగ్నాః ।
యన్నిష్ఠా ఖలు ముక్తిర్యచ్ఛన్దోఽపి తదర్థః ॥ ౫ ॥
తద్బ్రహ్మ ప్రణవాఖ్యం చిత్తే ధ్యానకృతే మే ।
అశ్రాన్తం రమణాఖ్యాం విభ్రద్భాతు మదిష్టామ్ ॥ ౬ ॥
ఆధారే ధృతమూలం హార్దాబ్జే కృతవాసమ్ ।
శీర్షాబ్జాయ వహద్యత్పశ్చాదిన్ద్రియశక్త్యై ॥ ౭ ॥
దృష్ట్యామ్ తత్ర పరాచ్యాం యద్దేహభ్రమకారి ।
ఆవృత్తం తు పునర్యత్స్వాత్మైక్యానుభవాయ ॥ ౮ ॥
పశ్యద్వా విషయౌఘం విశ్రాన్తం యదుతాహో ।
ముక్త్యై సంస్థితమన్తర్వృత్త్యైక్యానుభవేన ॥ ౯ ॥
ఆత్మజ్యోతిరిదం మే బిభ్రాణం రమణాఖ్యమ్ ।
అశ్రాన్తం స్ఫురతాత్తచ్ఛుద్ధం హార్దసరోజే ॥ ౧౦ ॥
యద్దీపాద్రమణాఖ్యాద్వ్యాప్తం గాణపతీషు ।
వాణీభిత్తిషు ధత్తే గీతాచిత్రవిలాసమ్ ॥ ౧౧ ॥
యద్ధన్తి చ్ఛవిజాలైరజ్ఞానాం తిమిరా ణి ।
తత్తత్త్వం స్ఫురతాద్వస్తారధ్యానసమాధౌ ॥ ౧౨ ॥
యాతాయాతవిహారైరాధారేషు చ శీర్షే ।
సఞ్చారం విదధానం కిఞ్చాశేషవిసారి ॥ ౧౩ ॥
ఆలమ్బేన విహీనం వ్యోమాభం పరిపూర్ణమ్ ।
నిఃశబ్దం గురురూపం తద్బ్రహ్మ స్ఫురతాన్మే ॥ ౧౪ ॥
జ్ఞానం భాతి పరోక్షం యత్తత్త్వశ్రవణేన ।
యత్సాఙ్గత్యవిశేషో హేతుః స ్యాదపరోక్షే ॥ ౧౫ ॥
యచ్చిన్తా స్థిరముక్త్యై బ్రహ్మైతద్రమణాఖ్యమ్ ।
మామావృత్య సమన్తాదానన్దే నిదధాతు ॥ ౧౬ ॥
తారానన్దనియుక్తః ప్రీత్యా తస్య మతేన ।
ఆధాద్దీప్తగభీరం వాసిష్ఠో గురుగీతమ్ ॥ ౧౭ ॥
॥ ఇతి శ్రీభగవన్మహర్షిరమణాన్తేవాసినో వాసిష్ఠస్య
నరసింహసూనోర్గణపతేః కృతా ‘గురుగీతమ్’ సమ్పూర్ణమ్ ॥
