కావ్యకణ్ఠ వాసిష్ఠ శ్రీ గణపతి ముని విరచితమ్
ఇన్ద్ర శతకం
ప్రథమః ప్రారంభస్తబకః - గాయత్రః

ఇంద్ర శతకం – పరిచయం
ఇంద్ర శతకం అనేది దేవతల సార్వభౌముడు, వజ్రాయుధధారి, లోకాల రక్షకుడు, దివ్యబలాన్ని ప్రసాదించే భగవాన్ ఇంద్రుని స్తుతిస్తూ కావ్యకంఠ వాసిష్ఠ శ్రీ గణపతి ముని రచించిన శక్తివంతమైన భక్తిపూర్వక స్తోత్రం. వ్యక్తిగత సాధకునికీ, లోకానికీ జ్ఞానప్రకాశాన్ని, రక్షణను, నియమపాలనను, ఉద్ధరణను ప్రసాదించే పరమ దివ్యశక్తిగా ఇంద్రుని వేదదృష్టిని పునరుద్ధరించాలనే మునిగారి విశాల సంకల్పంలో ఈ రచన ఒక భాగం.
శ్రీ గణపతి ముని, ఉమా సహస్రంలో ఉమాదేవిపై వెయ్యి శ్లోకాలు రచించినట్లే, భగవాన్ ఇంద్రునిపై కూడా వెయ్యి శ్లోకాలు రచించాలని సంకల్పించారు. అయితే ఏదో కారణం వల్ల ఈ మహత్తరమైన రచన పూర్తికాక, 125 శ్లోకాల వరకే పూర్తయింది. వీటిలో మొదటి 100 శ్లోకాలు ఇంద్ర శతకంగా ప్రసిద్ధి పొందగా, మిగిలిన 25 శ్లోకాలు భగవాన్ ఇంద్రుని కృపాకటాక్షాన్ని స్తుతించే ఇంద్ర కటాక్ష స్తబకంగా విడిగా ప్రసిద్ధి పొందాయి.
ఇంద్ర శతకం ఇరవై ఐదు శ్లోకాల చొప్పున నాలుగు స్తబకాలుగా విభజించబడింది. మొదటి ప్రారంభ స్తబకం మంగళప్రదమైన ప్రారంభం. ఇందులో కవి ఇంద్రుని మఘవాన్, వృత్రహన్, పురందర, వాసవ, ఋతపతి వంటి నామాలతో స్తుతిస్తాడు. ఇంద్రోపాసనకు పునాదిగా స్మరణం, శరణాగతి, దైవప్రేరిత వాక్కు, భక్తి అనే భావాలను ఈ స్తబకం స్థాపిస్తుంది.
రెండవ స్వరూప స్తబకం ఇంద్రుని లోతైన తాత్త్విక స్వరూపాన్ని వెల్లడిస్తుంది. ఇక్కడ ఇంద్రుడు కేవలం స్వర్గాధిపతిగా మాత్రమే కాకుండా, లోకాలకు అతీతంగా బ్రహ్మస్వరూపుడిగా, లోకాల అంతరంలో అంతర్యామిగా, లోకాల ద్వారా వ్యక్తమయ్యే విశ్వశక్తిగా దర్శించబడుతున్నాడు. ఈ స్తబకం ఇంద్రుని సత్-చిత్-ఆనంద స్వరూపుడిగా, సృష్టి వెనుక ఉన్న ప్రకాశం, చైతన్యం, ఆనందం, శక్తిగా ప్రతిపాదిస్తుంది.
మూడవ దైవ స్తబకంలో కవి ఇంద్రుని తన ఆరాధ్యదైవంగా ప్రకటిస్తాడు. “వృషా నా దైవం” అని ముని మళ్లీ మళ్లీ అంటారు. ఈ భాగంలో ఇంద్రుడు సగుణ బ్రహ్మంగా స్తుతించబడుతున్నాడు — ప్రాచీనుడైనా ఎల్లప్పుడూ యవ్వనసంపన్నుడు, అధర్మశక్తులకు భయంకరుడైనా భక్తునికి సుందరుడు, విశ్వాన్ని అంతరంగంగానూ బహిరంగంగానూ వ్యాపించి ఉన్నవాడు, సూర్యుడిగా, విద్యుత్తుగా, అగ్నిగా, ప్రాణంగా, అంతరంగ సాక్షిగా ప్రకాశించే పరమదేవుడు.
నాలుగవ కరుణా స్తబకం ఇంద్రుని కరుణాసముద్రునిగా ప్రార్థించే గంభీరమైన స్తబకం. మానవప్రయత్నం, తపస్సు, పూజ, యోగం, యజ్ఞం, సద్గుణం, ఉన్నత వంశం — ఇవన్నీ దైవకృపతోనే నిజంగా ఫలవంతమవుతాయని ఇది బోధిస్తుంది. ఇంద్రుని కరుణ హృదయాన్ని పవిత్రం చేస్తుంది, అహంకారాన్ని తొలగిస్తుంది, మనస్సుకు దృఢత్వాన్ని, వాక్కుకు బలాన్ని, స్థిరస్మృతిని, ధర్మాన్ని మరియు స్వదేశాన్ని రక్షించే శక్తిని ప్రసాదిస్తుంది.
మొత్తంగా, ఇంద్ర శతకం భగవాన్ ఇంద్రుని జ్ఞానప్రకాశం, బలం, రక్షణ, సార్వభౌమత్వం, కరుణ, అంతరంగ జాగరణకు పరమ దివ్యశక్తిగా ప్రతిపాదిస్తుంది. ఇది కేవలం స్తోత్రమాత్రం కాదు; నమస్కారం, శరణాగతి నుండి తాత్త్విక సాక్షాత్కారం, దృఢభక్తి, చివరికి సాధకుని హృదయంలోనూ జీవితంలోనూ దైవకృప అవతరించే వరకు నడిపించే సంపూర్ణమైన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం.
॥ కావ్యకణ్ఠ వాసిష్ఠ శ్రీగణపతిముని విరచితమ్ ఇన్ద్ర శతకమ్ ॥
(ఇన్ద్రసహస్రే ప్రథమం శతకమ్)
ప్రథమః ప్రారంభస్తబకః - గాయత్రః
మఘవతే శచీహృదయహారిణే ।
భగవతే నమః కులిశధారిణే ।।౧।।
జయతి వృత్రజిజ్జయతి వజ్రవాన్ ।
జయతి విష్టపత్రితయరాజ్యవాన్ ।। ౨।।
బహు శతేక్షణం భువనసాక్షిణమ్ ।
హృదయ తం పరం స్మర పురన్దరమ్ ।। ౩ ।।
త్రిదశపార్థివం హృదయ వాసవమ్ ।
త్రిజగదన్తరం స్మర నిరన్తరమ్ ।।౪।।
పరిజనో భవామ్యయి మహేన్ద్ర తే ।
పరిగృహాణ మాం సుమనసాం పతే ।। ౫।।
ప్రతివదేర్న మే వరద దాసతామ్ ।
తవ కృపాశ్రితే మయి వివర్ధతామ్ ।। ౬ ।।
అభృతితుమ్బురుప్రభృతిగీత తే ।
స్తుతివిధౌ మదం మతిరుపేతి మే ।। ౭ ।।
తవ కృపాకరస్తవవిధౌ రమే ।
అవ మహేన్ద్ర మామవ కులం చ మే ।। ౮ ।।
అజర వాక్ పతత్వియమయి త్వయి ।
అవతరత్వదస్తవ మహో మయి ।। ౯।।
ఋతవిలోకనే వితనుతాద్బలమ్ ।
ఋతపతే మహో మమ గిరామలమ్ ।। ౧౦ ।।
కథయతాం మనః కథమగోచరమ్ ।
నయతు తే మహో వరద మే గిరమ్ ।। ౧౧ ।।
జయతి కస్య వాగమలదర్శనా ।
భవతి దేవతాకరుణయా వినా ।।౧౨।।
తవ గుణాదికం భువననాథ మే ।
స్ఫురతు దాహరే సరసిజే హరే ।।౧౩।।
సకలదర్శినీమతులసారయా ।
మమ గుహాం కురు త్వమృతధారయా ।।౧౪।।
జయతు శక్రగా జయతు భాస్వతీ ।
జయతు సత్యదృఙ్ మమ సరస్వతీ ।। ౧౫ ।।
అభిమతాప్తయే విఫలతామితా ।
హరిహయాఖిలా పురుషకారితా ।। ౧౬ ।।
అహమథ స్తవే తతమనోద్రవే ।
అవతరామి భోస్తవ దివో విభో ।। ౧౭ ।।
ముఖరయన్ దిశో నుతిరవైర్నవైః ।
ప్రజనయన్ రసం దివి మనోద్రవైః ।। ౧౮ ।।
సమవలమ్బతే తవ పదామ్బుజమ్ ।
అయమయే వృషన్నవ నవా నిజమ్ ।। ౧౯।।
లసదలఙ్కృతిం బహుగుణాన్వితామ్ ।
రసవతీమతిశ్రమవివర్ధితామ్ ।। ౨౦ ।।
గిరమిమామహం త్రిదశభూపతే ।
గుణవతే సుతామివ దదామి తే ।। ౨౧ ।।
భవ నిషేవితో మమ సుభాషయా ।
పతిరివ ప్రియో రుచిరయోషయా ।। ౨౨ ।।
స్తుతిరసౌ లసద్ బహు దయారసమ్ ।
విబుధభూపతేర్విశతు మానసమ్ ।। ౨౩ ।।
పరమపావనే స్వవిషయావనే ।
హరినుతిర్బలం దిశతు నః ఫలమ్ ।। ౨౪।।
నరమనోరమాః కవిపతేరిమాః ।
సురపతిస్తుతేరతిసుఖం ముఖమ్ ।। ౨౫ ।।
