ಕಾವ್ಯಕಣ್ಠ ವಾಸಿಷ್ಠ ಶ್ರೀಗಣಪತಿಮುನಿ ವಿರಚಿತಮ್
ಇಂದ್ರಾಣೀಸಪ್ತಶತೀ
ಚತುರ್ಥೋ ಮೇಘವಿತಾನ ಸ್ತಬಕಃ
ಈ ಸ್ತಬಕವು ಶಚೀದೇವಿಯನ್ನು **“ತಟಿತ್ಶಕ್ತಿ”**ಯಾಗಿ — ಇಂದ್ರನ ದಿವ್ಯ ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿಯಾಗಿ — ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಮೇಘಗಳಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಜೀವಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಯಂತ್ರತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಯೋಗದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅವಳು ದರ್ಶನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಸಮಸ್ತ ಮಲಿನತೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವಳ ದಿವ್ಯ ಮಂದಹಾಸವನ್ನು ಆವಾಹಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀ ಗಣಪತಿ ಮುನಿಗಳು ಈ ಸ್ತಬಕವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿರುವ ಭಾರತಕ್ಷಿತಿಯನ್ನು ತ್ರಿಲೋಕಜನನಿಯಾದ ಇಂದ್ರಾಣೀದೇವಿ ರಕ್ಷಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆರಂಭದ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಘಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುವ ವಿದ್ಯುತ್ತಾಗಿ ಅವಳ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಮಿಂಚು ಸುಂದರಾಂಗನೆಯ ಮನೋಹರ ವಿಲಾಸದಂತೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಯಂಕರವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ವಿದ್ಯುಲ್ಲತೆಯು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅಣಗಿಸುತ್ತದೆ; ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ; ಭಕ್ತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ವಾಯುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಸ್ತಬಕದಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಆಧುನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ದೀಪಗಳು, ಪಂಖಾಗಳು, ಯಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಶಚೀದೇವಿಯ ವಿದ್ಯುತ್ಕಿರಣಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಕವಿ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಕೇವಲ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪೌರಾಣಿಕ ದೇವತೆಯಲ್ಲ; ವಿದ್ಯುತ್, ಚಲನೆ, ಜೀವನ, ವಾಣಿ, ಶ್ರವಣ, ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಜೀವ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿ.
ಅನಂತರ ಈ ಸ್ತಬಕವು ಅಂತರಂಗದ ಯೋಗವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಯಮಬದ್ಧ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವ ಯೋಗಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸುಷುಮ್ನಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವಳು **“ಕುಲಕುಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಜ್ವಾಲೆ”**ಯಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಕಿರಣಗಳು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಚಂದ್ರತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ, ಅಮೃತಧಾರೆಯನ್ನು ಸಮಸ್ತ ದೇಹದೊಳಗೆ ಹರಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಅಮೃತಪ್ರವಾಹವು ದೇಹವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ದಿವ್ಯಾನಂದದ ಆವೇಶದಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕವಿ ಕೇವಲ ಯೋಗಾನಂದವನ್ನಷ್ಟೇ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿರುವ ತನ್ನ ದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ವಿಫಲವಾಗದ ಕಾರ್ಯಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಪ್ರಸಾದಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಶಕ್ತಿಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ದಿಕ್ಕುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ವರುಣನ ದಿಕ್ಕಿನ ಮೂಲಕ ಅವಳು ಗಾಢವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದಮತ್ತತೆಯನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಇಂದ್ರನ ದಿಕ್ಕಿನ ಮೂಲಕ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸುಷುಮ್ನಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಉದಯಿಸಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಅಮೃತಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹರಿಯಲಿ ಎಂದು ಕವಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಭಾರತವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸರಿಯಾದ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸು; ನನ್ನನ್ನು ಸಮರ್ಥನಾಗಿಯೂ, ಭಕ್ತಿಪರನಾಗಿಯೂ, ದಿವ್ಯಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಜಯಿಯಾಗಿಯೂ ಮಾಡು ಎಂದು ಅವರು ದಿವ್ಯಮಾತೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸ್ತಬಕವು ಶಚೀದೇವಿಯನ್ನು ವಿದ್ಯುತ್, ಪ್ರಾಣ, ಚಲನೆ, ತಾಂತ್ರಿಕಶಕ್ತಿ, ಕುಂಡಲಿನೀ, ಅಮೃತಪ್ರವಾಹ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುವ ಪ್ರಜ್ಞಾಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಸಮನ್ವಯದಿಂದ ದರ್ಶಿಸುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಯೋಗಸ್ತುತಿಯಾಗಿದೆ.
## ಈ ಸ್ತಬಕದ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು
• ಶಚೀದೇವಿಯನ್ನು ದಿವ್ಯ ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿಯಾದ ತಟಿತ್ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ದರ್ಶಿಸುವುದು
• ಅವಳ ಮಿಂಚನ್ನು ಸೌಂದರ್ಯ, ಭಯಂಕರಶಕ್ತಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುವುದು
• ವಿದ್ಯುತ್, ದೀಪಗಳು, ಪಂಖಾಗಳು, ಯಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಚಲನಶಕ್ತಿಯ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ದಿವ್ಯಬಲವಾಗಿ ಇಂದ್ರಾಣಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸುವುದು
• ವೃಕ್ಷಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಮಾನವರು, ವಾಣಿ, ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಚೈತನ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದು
• ಕುಲಕುಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಷುಮ್ನಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಗೊಳ್ಳುವ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅವಳ ದರ್ಶನ
• ಅವಳ ಜಾಗೃತಕಿರಣಗಳಿಂದ ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇಹದಾದ್ಯಂತ ಹರಿಯುವ ಅಮೃತಧಾರೆ
• ಕೇವಲ ಯೋಗಾನಂದವಲ್ಲದೆ, ಆಚರಣಾಯೋಗ್ಯವಾದ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಜ್ಞೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ
• ಭಾರತಕ್ಷಿತಿಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ವಿಫಲವಾಗದ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂದು ಆವಾಹನೆ
• ದಿವ್ಯಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿ, ಭಕ್ತಿಪರ ಮತ್ತು ವಿಜಯಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ
**ಇಂದ್ರೋ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ರಾಜತಿ — ಇಂದ್ರನು ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವದ ಮೇಲೆ ಸಾರ್ವಭೌಮನಾಗಿ ಆಳುತ್ತಾನೆ.**
॥ ಚತುರ್ಥೋ ಮೇಘವಿತಾನ ಸ್ತಬಕಃ ॥
ಅಮರಕ್ಷಿತಿಪಾಲಕಚೇತೋ ಮದನಂ ಸದನಂ ಶುಚಿತಾಯಾಃ ।
ಸ್ಮಿತಮಾದಿವಧೂವದನೋತ್ಥಂ ಹರತಾದಖಿಲಂ ಕಲುಷಂ ಮೇ ।।೪೭೬।।
ಸುತರಾಮಧನಾಮತಿಖಿನ್ನಾ ಮಧುನಾ ಬಹುಲಂ ವಿಲಪಂತೀಮ್ ।
ಪರಿಪಾತು ಜಗತ್ತ್ ರಯನೇತ್ರೀ ಭರತಕ್ಷಿತಿಮಿಂದ್ರಪುರಂಧ್ರೀ ।।೪೭೭।।
ಸ್ಥಲಮೇತದಮರ್ತ್ಯನೃಪಾಲ ಪ್ರಮದೇ ತವ ಮೇಘವಿತಾನಮ್ ।
ಅಯಿ ಯತ್ರ ಪರಿಸ್ಫುರಸೀಶೇ ತಟಿದುಜ್ಜ್ವಲವೇಷಧರಾ ತ್ವಮ್ ।।೪೭೮।।
ತಟಿತಾ ತವ ಭೌತಿಕತನ್ವಾ ಜಿತಮಂಬುಧರೇ ವಿಲಸಂತ್ಯಾ ।
ಉಪಮಾ ಭುವಿ ಯಾ ಲಲಿತಾನಾಂ ಯುವಚಿತ್ತಹೃತಾಂ ವನಿತಾನಾಮ್ ।।೪೭೯।।
ಸ್ಫುರಿತಂ ತವ ಲೋಚನಹಾರಿ ಸ್ತನಿತಂ ತವ ಧೀರಗಭೀರಮ್ ।
ರಮಣೀಯತಯಾ ಮಿಲಿತಾ ತೇ ಶಚಿ ಭೀಕರತಾ ಚ ಪಲಾಯಾಃ ।।೪೮೦।।
ಚಪಲೇ ಶಚಿ ವಿಸ್ಫುರಸೀಂದ್ರಂ ಘನಜಾಲಪತಿಂ ಮದಯಂತೀ ।
ದಿತಿಜಾತಮವಗ್ರಹಸಂಜ್ಞಂ ಜನದುಃಖಕರಂ ದಮಯಂತೀ ।।೪೮೧।।
ಪ್ರಭುಮಭ್ರಪತಿಂ ರಮಯಂತೀ ದುರಿತಂ ನಮತಾಂ ಶಮಯಂತೀ ।
ಹರಿತಾಂ ತಿಮಿರಾಣಿ ಹರಂತೀ ಪವಮಾನಪಥೇ ವಿಲಸಂತೀ ।।೪೮೨।।
ಅಲಘುಸ್ತನಿತಂ ವಿದಧಾನಾ ಬಲಮುಗ್ರತಮಂ ಚ ದಧಾನಾ ।
ಹೃದಯಾವರಕಂ ಮಮ ಮಾಯಾಪಟಲಂ ತಟಿದಾಶು ಧುನೋತು ।।೪೮೩।।
ಸುರಪಾರ್ಥಿವಜೀವಿತನಾಥೇ ನಿಖಿಲೇ ಗಗನೇ ಪ್ರವಹಂತ್ಯಾಃ ।
ತಟಿತಸ್ತವ ವೀಚಿಷು ಕಾಚಿಚ್ಚಪಲಾ ಲಸತೀಹ ಪಯೋದೇ ।।೪೮೪।।
ವಿಬುಧಪ್ರಣುತೇ ಧನಿಕಾನಾಂ ಭವನೇಷು ಭವಂತ್ಯಯಿ ದೀಪಾಃ ।
ಪಟುಯಂತ್ರಬಲಾದುದಿತಾನಾಂ ತವ ದೇವಿ ಲವಾಃ ಕಿರಣಾನಾಮ್ ।।೪೮೫।।
ವ್ಯಜನಾನಿ ಚ ಚಾಲಯಸಿ ತ್ವಂ ಬತ ಸರ್ವಜಗನ್ನೃಪಜಾಯೇ ।
ವಿಬುಧೋಽಭಿದಧಾತ್ವಥವಾ ಕೋ ಮಹತಾಂ ಚರಿತಸ್ಯ ರಹಸ್ಯಮ್ ।।೪೮೬।।
ಇಹ ಚಾಲಿತ ಈಡ್ಯಮನೀಷೈರಯಿ ಯಂತ್ರವಿಶೇಷವಿಧಿಜ್ಞೈಃ ।
ಬಹುಲಾದ್ಭುತಕಾರ್ಯಕಲಾಪಸ್ತಟಿತಸ್ತವ ಮಾತರಧೀನಃ ।।೪೮೭।।
ಅಚರಸ್ತರುಗುಲ್ಮಲತಾದಿಃ ಸಕಲಶ್ಚ ಚರೋ ಭುವಿ ಜಂತುಃ ।
ಅನಿತಿ ಪ್ರಮದೇ ಸುರಭರ್ತುಸ್ತಟಿತಸ್ತವ ದೇವಿ ಬಲೇನ ।।೪೮೮।।
ಮನುತೇ ನಿಖಿಲೋಽಪಿ ಭವತ್ಯಾ ಮನುಜೋಽನಿತಿ ವಕ್ತಿಶೃಣೋತಿ ।
ಅವಲೋಕಯತೇ ಚ ಭಣಾಮಃ ಕಿಮು ತೇ ಜಗದಂಬ ವಿಭೂತಿಮ್ ।।೪೮೯।।
ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮಪವಿತ್ರಸುಷುಮ್ನಾಪಥತಸ್ತನುಷು ಪ್ರಯತಾನಾಮ್ ।
ಕುಲಕುಂಡಕೃಶಾನುಶಿಖಾ ತ್ವಂ ಜ್ವಲಸಿ ತ್ರಿದಶಾಲಯನಾಥೇ ।।೪೯೦।।
ಇತರೋ ನ ಸುರಕ್ಷಿತಿಪಾಲಾತ್ ಕುಲಕುಂಡಗತೋ ಜ್ವಲನೋಽಯಮ್ ।
ಇತರೇಂದ್ರವಿಲಾಸಿನಿ ನ ತ್ವತ್ಕುಲಕುಂಡಕೃಶಾನುಶಿಖೇಯಮ್ ।।೪೯೧।।
ಕುಲಕುಂಡಕೃಶಾನುಶಿಖಾಯಾಃ ಕಿರಣೈಃ ಶಿರಸಿ ಸ್ಥಿತ ಏಷಃ ।
ದ್ರವತೀಂದುರನಾರತಮೇತದ್ವಪುರಾತ್ಮಮಯಂ ವಿದಧಾನಃ ।।೪೯೨।।
ಮದಕೃದ್ಬಹುಲಾಮೃತಧಾರಾಪರಿಪೂತಮಿದಂ ಮಮ ಕಾಯಮ್ ।
ವಿದಧಾಸಿ ಭಜನ್ಮನುಜಾಪ್ತೇ ಕುಲಕುಂಡಧನಂಜಯದೀಪ್ತೇ ।।೪೯೩।।
ಶಿರಸೀಹ ಸತಃ ಸಿತಭಾನೋರಮೃತೇನ ವಪುರ್ಮದಮೇತಿ ।
ಹೃದಿ ಭಾತ ಇನಸ್ಯ ಚ ಭಾಸಾ ಮತಿಮೇತು ಪರಾಂ ಶಚಿ ಚೇತಃ ।।೪೯೪।।
ಮಮ ಯೋಗಮದೇನ ನ ತೃಪ್ತಿರ್ನಿಜದೇಶದಶಾವ್ಯಥಿತಸ್ಯ ।
ಅವಗಂತುಮುಪಾಯಮಮೋಘಂ ಶಚಿ ಭಾಸಯ ಮೇ ಹೃದಿ ಭಾನುಮ್ ।।೪೯೫।।
ವಿದಿತಃ ಪ್ರಮದಸ್ಯ ವಿಧಾತುಃ ಶಶಿನೋ ಜನಯಿತ್ ರಿ ವಿಲಾಸಃ ।
ಅಹಮುತ್ಸುಕ ಈಶ್ವರಿ ಭಾನೋರ್ವಿಭವಸ್ಯ ಚ ವೇತ್ತುಮಿಯತ್ತಾಮ್ ।।೪೯೬।।
ವರುಣಸ್ಯ ದಿಶಿ ಪ್ರವಹಂತೀ ಮದಮಂಬ ಕರೋಷಿ ಮಹಾಂತಮ್ ।
ದಿಶಿ ವಜ್ರಭೃತಃ ಪ್ರವಹಂತೀ ಕುರು ಬುದ್ಧಿಮಕುಂಠಿತಸಿದ್ಧಿಮ್ ।।೪೯೭।।
ಅಮಲಾಮಧಿರುಹ್ಯ ಸುಷುಮ್ನಾಂ ಪ್ರವಹಸ್ಯಧುನಾಂಬ ಮದಾಯ ।
ಅಮೃತಾಮಧಿರುಹ್ಯ ಚ ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರವಹೇಶ್ವರಿ ಬುದ್ಧಿಬಲಾಯ ।।೪೯೮।।
ಭರತಕ್ಷಿತಿರಕ್ಷಣಕರ್ಮಣ್ಯಭಿಧಾಯ ಮನೋಜ್ಞಮುಪ ಾಯಮ್ ।
ಅಥ ದೇವಿ ವಿಧಾಯ ಚ ಶಕ್ತಂ ಕುರು ಮಾಂ ಕೃತಿನಂ ಶಚಿ ಭಕ್ತಮ್ ।।೪೯೯।।
ನರಸಿಂಹಸುತೇನ ಕವೀನಾಂ ವಿಭುನಾ ರಚಿತೈಃ ಕಮನೀಯೈಃ ।
ಪರಿತೃಪ್ಯತು ಮೇಘವಿತಾನೈರ್ಮರುತಾಮಧಿಪಸ್ಯ ಪುರಂಧ್ರೀ ।।೫೦೦।।
॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಭಗವನ್ಮಹರ್ಷಿರಮಣಾಂತೇವಾಸಿನೋ ವಾಸಿಷ್ಠಸ್ಯ
ನರಸಿಂಹಸೂನೋಃ ಗಣಪತೇಃ ಕೃತಾ ಇಂದ್ರಾಣೀ ಸಪ್ತಶತೀ
ಪಂಚಮಂ ಪಾಂಕ್ತಂ ಶತಕಂ ಸಮಾಪ್ತಮ್ ॥
॥ ಇಂದ್ರೋ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ರಾಜತಿ ॥