కావ్యకణ్ఠ వాసిష్ఠ శ్రీ గణపతి ముని విరచితమ్
ఇంద్రాణీ సప్తశతీ
తృతీయో మౌక్తికమాలా స్తబకః
ఈ 'మౌక్తికమాలా స్తబకం', వాసవుని ప్రియసహచరి, త్రిలోకజనని అయిన శచీదేవి — ఇంద్రాణిపై చేసిన తేజోమయమైన స్తుతి. ఆమె నిర్మలమైన దివ్యస్మితం తనను రక్షించి, సమస్త దిక్కులను పరిశుద్ధం చేసి, సజ్జనుల హృదయాలలో ప్రకాశించాలని శ్రీ గణపతి ముని ప్రార్థిస్తారు. ధనబలాలను కోల్పోయి బలహీనమైన భారతభూమిని కరుణామయియైన జగన్మాత రక్షించాలని వేడుకుంటారు.
సమస్త జీవులలోను, వివిధ సాధనామార్గాలలోను గూఢంగా పనిచేసే పరాశక్తిగా శచీదేవిని ఈ స్తబకం వెల్లడిస్తుంది. మంత్రసాధకులలో ఆమె వాక్కుగా నివసిస్తుంది; ధ్యానసాధకులలో మనస్సులో ప్రకాశిస్తుంది; భక్తుల హృదయాలలో చలిస్తుంది; పరాంబగా అనంతమైన ఆకాశమంతటా విహరిస్తుంది. యోగులలో సంయమనంగా, స్త్రీలలో సౌందర్యంగా, జ్ఞానులలో పరిపూర్ణతగా, వీరులలో తీక్ష్ణదృష్టిగా, విషయాసక్తులలో నిద్రగా, ధ్యానులలో ముద్రగా ఆమె వ్యక్తమవుతుంది.
దివ్యాయుధాల వెనుక పనిచేసే శక్తిగా కూడా ముని ఆమెను దర్శిస్తారు. విష్ణువు యొక్క సుదర్శనచక్రంలో, శివుని త్రిశూలంలో, ఇంద్రుని వజ్రాయుధంలో క్రియాశీలమై ఉన్న పరాక్రమం ఆమెయే. విశాలాకాశంలో గూఢంగా ఉండి, సూర్యునిలో తేజస్సుగా, చంద్రునిలో శీతలత్వంగా, యజ్ఞాగ్నిలో పవిత్రీకరణశక్తిగా ఆమె ప్రకాశిస్తుంది. అనంతమైన ఆకాశం ఆమె శరీరంగా, సూర్యుడు ఆమె కుమారునిగా, భూమి కూడా ఆమె మహనీయ కుమార్తెగా వర్ణించబడుతుంది.
ఈ స్తబకంలోని ఒక విశిష్టమైన శ్లోకం గొప్ప ప్రాముఖ్యతను కలిగివుంది. కోరుకున్న జలాన్ని మేఘం కురిపించని సమయంలో, శచీదేవి యొక్క నిర్మలమైన కీర్తిని గానం చేయడమే వర్షాన్ని ప్రసాదించగలదని ప్రకటించబడుతుంది. వ్యాధితో శరీరం బలహీనమైనప్పటికీ, ఆమె పవిత్రనామం ప్రాణాన్ని రక్షించే దివ్యశక్తిగా కూడా స్తుతించబడుతుంది.
చివరగా, భారతదేశపు దుఃఖాన్ని తొలగించడానికి సరైన ప్రజ్ఞను, తప్పక ఫలించే కార్యవిధానాన్ని ప్రసాదించి, పవిత్రమైన దైవకార్యానికి సిద్ధిని కలిగించాలని శచీదేవిని ప్రార్థిస్తూ ఈ స్తబకం ముగుస్తుంది.
అందువల్ల ఈ మౌక్తికమాలా స్తబకం మంత్రం, ధ్యానం, భక్తి, యోగం, జ్ఞానం, కార్యశక్తి, ప్రకృతి, దివ్యాయుధాలు, వర్షప్రదానం, నామమహిమ మరియు దేశరక్షణలను ఒకే పరాశక్తి యొక్క విభిన్న వ్యక్తీకరణలుగా దర్శింపజేసే మహిమాన్వితమైన స్తుతి.
ఈ స్తబకంలోని ముఖ్యాంశాలు
• శచీదేవి నిర్మలస్మితం రక్షణ, శుద్ధి మరియు అంతరంగప్రకాశాన్ని ప్రసాదించాలని ప్రార్థన
• బలహీనమైన భారతభూమి రక్షణ కోసం ఆవాహన
• మంత్రం, ధ్యానం, భక్తి, యోగం, జ్ఞానం మరియు కార్యాలలో ఆమె సాన్నిధ్యం
• యోగులలో సంయమనం, స్త్రీలలో సౌందర్యం, జ్ఞానులలో పరిపూర్ణతగా ఆమె వ్యక్తీకరణ
• విష్ణుచక్రం, శివత్రిశూలం, ఇంద్రవజ్రం వెనుకనున్న దివ్యశక్తిగా ఆమెను దర్శించడం
• ఆకాశాన్ని ఆమె శరీరంగా, సూర్యుడు మరియు భూమిని ఆమె దివ్యవ్యక్తీకరణలుగా వర్ణించడం
• శచీదేవి కీర్తిగానం వర్షాన్ని ప్రసాదించగలదనే బోధన
• వ్యాధిబాధిత శరీరంలోనూ ప్రాణాన్ని రక్షించే ఆమె నామమహిమ
• భారతదేశపు దుఃఖనివారణకు సరైన ప్రజ్ఞ, విఫలంకాని ఉపాయం మరియు కార్యసిద్ధి కోసం ప్రార్థన
ఇంద్రో విశ్వస్య రాజతి
॥ తృతీయో మౌక్తికమాలా స్తబకః ॥
నిర్మలభాసాం దిశి దిశి కర్తా
పుణ్యమతీనాం హృది హృది ధర్తా ।
పాలయతాన్మామనఘవిలాసః
శక్రమహిష్యాస్సితదరహాసః ॥ ౫౫౧ ॥
పుణ్యచరిత్రా మునిజనగీతా
వాసవకాంతా త్రిభువనమాతా ।
వత్సలభావాదవతు విదూనాం
భారతభూమిం ధనబలహీనామ్ ॥ ౫౫౨ ॥
కోటితటిద్వత్తవ తనుకాంతిః
పూర్ణసమాధేస్తవ హృది శాంతిః ।
వాసవభామే భగవతి ఘోరః
శత్రువిదారీ తవ భుజసారః ॥ ౫౫౩ ॥
ఆశ్రయభూతం సుమధురతాయా
ఆలయభూతం జలధిసుతాయాః ।
వాసవదృష్టేస్తవముఖమబ్జం
కింకరదృష్టేస్తవ పదమబ్జమ్ ॥ ౫౫౪ ॥
పాదసరోజం వృజినహరం తే
యో భజతే నా సురపతికాంతే ।
తత్ర కటాక్షా అయి శతశస్తే
తస్య సమస్తం భగవతి హస్తే ॥ ౫౫౫ ॥
జ్ఞాపకశక్తిః ప్రతినరమస్తం
కారకశక్తిః ప్రతినరహస్తమ్ ।
వాసవచక్షుస్సుకృతఫలశ్రీ
ర్భాతు మమాంతః సురభువనశ్రీః ॥ ౫౫౬ ॥
మంత్రపరాణాం వచసి వసంతీ
ధ్యానపరాణాం మనసి లసంతీ ।
భక్తిపరాణాం హృది విహరంతీ
భాతి పరాంబా నభసి చరంతీ ॥ ౫౫౭ ॥
సేవకపాపప్రశమననామా
దిక్తిమిరౌఘప్రమథనధామా ।
ఉజ్జ్వలశస్త్రా రణభువి భీమా
పాతు నతం మాం హరిహయరామా ॥ ౫౫౮ ॥
యోగిని శక్తిర్విలససి దాంతిః
యోషితి శక్తిర్విలససి కాంతిః ।
జ్ఞానిని శక్తిర్విలససి తుష్టిః
ధన్విని శక్తిర్విలససి దృష్టిః ॥ ౫౫౯ ॥
సంగిని శక్తిర్విలససి నిద్రా
ధ్యాతరి శక్తిర్విలససి ముద్రా ।
వాసవకాంతే గగననిశాంతే
భాష ితుమీశః క్వ ను విభవం తే ॥ ౫౬౦ ॥
యద్దితిజానాం దమనమవక్రం
కేశవహస్తే విలసతి చక్రమ్ ।
తత్ర కళా తే భగవతి భద్రా
కాచన భారం వహతి వినిద్రా ॥ ౫౬౧ ॥
దుష్టనిశాటప్రశమనశీలం
యత్ సితభూభృత్పతికరశూలమ్ ।
తత్ర మహోంశస్తవ జగదీశే
రాజతి కశ్చిత్పటురరినాశే ॥ ౫౬౨ ॥
యన్నిజరోచిర్హృతరిపుసారం
వాసవహస్తే కులిశముదారమ్ ।
తత్ర తవాంశో విలసతి దివ్యః
కశ్చన భాసో భగవతి భవ్యః ॥ ౫౬౩ ॥
అంబరదేశే సుమహతి గుప్తా
పంకజబంధౌ విలసతి దీప్తా ।
రాజసి మాతర్హిమరుచిశీతా
వేదికృశానౌ క్రతుభృతిపూతా ॥ ౫౬౪ ॥
సూక్ష్మరజోభిర్విహితముదారం
యజ్జగదేతద్గగనమపారమ్ ।
తత్తవవేదః ప్రవదతి కాయం
పావని భానుస్తవ తనుజోఽయమ్ ॥ ౫౬౫ ॥
ఈశ్వరి నైకస్తవ ఖరతేజాః
తేఽపి చ సర్వే జనని తనూజాః ।
ఉజ్వలఖేటాః కువదతి కాయాః
పావని కస్తే ప్రవదతు మాయాః ॥ ౫౬౬ ॥
యా మహిమానం ప్రథయతి భూమిః
పావనకీర్తిర్జలనిధినేమిః ।
సేయమపీశే భవతి సుపుత్రీ
వాసవజాయే తవ జనధాత్రీ ॥ ౫౬౭ ॥
అంగ సఖాయో విరమతసంగా
ద్దుర్విషయాణాం కృతమతిభంగాత్ ।
ధ్యాయత చిత్తే ధుతభయబీజం
వాసవజాయాచరణసరోజమ్ ॥ ౫౬౮ ॥
పాపమశేషం సపది విహాతుం
శక్తిమనల్పామపి పరిధాతుమ్ ।
చేతసి సాధో కురు పరిపూతం
వాసవజాయాపదజలజాతమ్ ॥ ౫౬౯ ॥
ఈశ్వరి వంద్యద్యుతిభృతిమేఘే
కాంక్షితనీరాణ్యసృజతి మోఘే ।
నిర్మలకీర్తేస్తవ శచి గానం
శక్ష్యతి కర్తుం తదుదకదానమ్ ॥ ౫౭౦ ॥
ఆమయవీర్యాద్విగలతి సారే
జీవతి కించిద్రసనగనీరే ।
రక్షతి జంతుం తవ శచి నామ
ప్రాజ్ఞజనైరప్యగణితధామ ॥ ౫౭౧ ॥
మధ్యమలోకే స్యతి శుచిరుగ్రా
రాజసి నాకే విభవసమగ్రా ।
ప్రాణిశరీరే భవసి విచిత్రా
వాసవజాయే వివిధచరిత్రా ॥ ౫౭౨ ॥
వ్యోమ్ని వపుస్తే వినిహతపాపం
విశ్రుతలీలం తవ దివి రూపమ్ ।
కర్మవశాత్తే భవతి స భోగః
ప్రాణిశరీరే భగవతి భాగః ॥ ౫౭౩ ॥
భారతభూమేః శుచమపహంతుం
శ్రేష్ఠముపాయం పునరవగంతుమ్ ।
వాసవజాయే దిశ మమ బుద్ధిం
పావని మాయే కురు కురు సిద్ధిమ్ ॥ ౫౭౪ ॥
సమ్మదయంతీర్బుధజనమేతాః
మౌక్తికమాలాః శృణు నుతికర్తు
ర్భక్తినిబద్ధాః కవికులభర్తుః ॥ ౫౭౫ ॥
॥ ఇతి తృతీయస్తబకః ॥