“ಅಧ್ಯಾತ್ಮಂ ಶಕ್ತಿವೈಭವಂ” — ಅಂದರೆ “ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯ ವೈಭವ”** ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಹದಿನಾರನೇ ಸ್ತಬಕವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಂತರ್ಮುಖ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಉಮಾದೇವಿಯನ್ನು ಚೈತನ್ಯ, ಅಹಂಭಾವ, ಸ್ಮೃತಿ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ವಿಮುಕ್ತಿ — ಇವೆಲ್ಲದರ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪರಾಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಬಹುದು, ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಬಹುದು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಪಾಸನಾವಿಧಾನಕ್ಕೂ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಆಕೆ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ, ಅಂತಃಶುದ್ಧಿ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಶ್ಲೋಕಗಳು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮುಚಿತವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮುನಿ ಶಕ್ತಿಯ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, **ವೈಯಕ್ತಿಕ ಚೈತನ್ಯದ ಅಂತರ್ನಿಹಿತ ಆಧಾರವಾಗಿ, ಆಂತರಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮೂಲಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಇರುವ ಆಕೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು** ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಸ್ತಬಕದ ಪ್ರಧಾನ ಬೋಧನೆ *ಅಹಂ-ಮತಿ* — “ನಾನು” ಎಂಬ ಭಾವ — ಇದರ ಮೂಲವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುವುದು. ಇಲ್ಲಿ ಮುನಿ **ರಮಣ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಬೋಧಿಸಿದ ಆತ್ಮವಿಚಾರದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು** ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಅಹಂಭಾವದ ಪ್ರವಾಹದ ಮೂಲವನ್ನೇ ದಿವ್ಯಮಾತೆಯಾಗಿ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೃಷ್ಟಿ ಹೊರಮುಖವಾದಾಗ ಅನೇಕತ್ವವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದೇ ದೃಷ್ಟಿ ಅಂತರ್ಮುಖವಾದಾಗ ಆಕೆಗೆ ಭಿನ್ನವಾದ ಎರಡನೆಯ ಸತ್ಯವೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಯೋಗಾನುಭವದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಹಸ್ರದಳಪದ್ಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಪುಷ್ಪದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವ ಮಹಾಭ್ರಮರಿಯಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮುನಿ ತಮ್ಮ ಕर्तೃತ್ವಭಾವವನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಇದುವರೆಗೆ “ನನ್ನದು” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಈಗ ಆಕೆಯದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮದೇ ದೇಹವನ್ನು ಆಕೆಯ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಸ್ತಬಕವು ಶ್ರೀ ಗಣಪತಿ ಮುನಿಯವರ **ಅದ್ವೈತ ಆತ್ಮವಿಚಾರ, ಶಾಕ್ತತತ್ತ್ವ, ಕುಂಡಲಿನೀಯೋಗ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಿಸ್ಟಿಕ್ ಅನುಭವ** — ಈ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಕಾವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುವ ಅಪರೂಪದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಅವರ ಭಾಷೆ ತಾತ್ತ್ವಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅದು ಜಗನ್ಮಾತೆಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಹಂಭಾವನೆ, ಪದ್ಮ, ಅಮೃತ, ಭ್ರಮರ, ಅಮೃತಸಾಗರ, ಚೈತನ್ಯನಗರ ಮೊದಲಾದ ರೂಪಕಗಳ ಮೂಲಕ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಅಂತರಾನುಭವಗಳನ್ನು ಸಜೀವವಾಗಿಯೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸುಕುಮಾರವಾದ **ಕುಮಾರಲಲಿತಾ ಛಂದಸ್ಸು** ಈ ಅಂತರ್ಮುಖ ಭಾವಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಕದ ಸಮಾಪನ ಸ್ತಬಕವಾದ ಇದು, ಇದುವರೆಗೆ ಬಂದ ಅನೇಕ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಪರಮಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ: **ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪರಾಶಕ್ತಿಯೇ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ “ನಾನು” ಎಂಬ ಭಾವದ ಮೂಲವಾಗಿ, ಚೈತನ್ಯಶಕ್ತಿಯಾಗಿ, ವಿಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುವ ದೈವಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಯೋಗಿಯ ಸ್ವದೇಹದಲ್ಲೇ ನಿವಾಸಿಸುವ ಜಗನ್ಮಾತೆಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ**.